Generał Sikorski chciał, by na czele polskich wojsk w Związku Sowieckim stanął generał Stanisław Haller, kuzyn bardziej znanego generała Józefa Hallera. Jednak jesienią 1939 roku trafił on do sowieckiej niewoli i ślad po nim zaginął. Dziś wiemy, że został zamordowany w Zbrodni Katyńskiej wiosną 1940 roku, a jego ciało spoczywa w charkowskich Piatichatkach. Nieświadomy tego Sikorski musiał zmienić swoje plany. Na nowego dowódcę wytypował przebywającego wówczas w niewoli na moskiewskiej Łubiance gen. Władysława Andersa. Po niemal dwóch latach spędzonych w więzieniach i więziennych szpitalach Anders wyszedł na wolność. 10 sierpnia został mianowany przez Sikorskiego dowódcą Armii Polskiej w ZSRS.
15.07.1943. „Składam uroczystą przysięgę ziemi polskiej…”
Wiosną 1943 roku w Sielcach nad Oką, na terenie Związku Sowieckiego, rozpoczęto formowanie 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki. Na jej czele postawiono płk. Zygmunta Berlinga (późniejszego generała). Sowieci, przystępując do formowania nowej polskiej jednostki, dążyli do jak najszybszego wykorzystania jej na froncie w celach propagandowych.
22.06.1941. Koniec nowym początkiem – niemiecka agresja na Związek Sowiecki
O godzinie 3.15 na Związek Sowiecki spadły pierwsze w tej wojnie bomby i pociski. A za ich wystrzeleniem stał nie kto inny jak dotychczasowy sojusznik Stalina – Niemcy. Wehrmacht przystąpił do realizacji planu „Barbarossa”, czyli ataku na Sowietów. W tę letnią noc sojusz dwóch totalitaryzmów dobiegł końca. Nawiązana niespełna 2 lata wcześniej współpraca okazała się być tylko chwilowa. Jedni i drudzy już od dawna zdawali sobie z tego sprawę, a wojna między nimi była tylko kwestią czasu…
Jednak, gdy czas już nadszedł, okazało się, że Sowieci są całkowicie zaskoczeni. Armia Czerwona rozpoczęła szybki odwrót na wschód. Latem 1941 roku niemiecki Blitzkrieg znowu okazał się skuteczny. Sowieckie władze ze Stalinem na czele były równie zdziwione, jak ostrzeliwani znienacka czerwonoarmiści. Na Kremlu szybko zdano sobie sprawę, że Sowieci sami tej wojny nie wygrają. Potrzebowali nowego sojusznika.
02.05.1945 Biało-czerwona nad Berlinem
To właśnie na pamiątkę opisanych wyżej wydarzeń 2 maja obchodzimy jako Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej. Jak jednak doszło do tego, że „biało-czerwona” miała szansę załopotać nad stolicą III Rzeszy? I czy po upływie tylu lat wiemy dziś wszystko na temat tamtych wydarzeń? Wiosną 1945 roku wojna w Europie zmierzała ku końcowi. Po kilkunastu dniach walk o niemiecką stolicę 2 maja Berlin skapitulował, choć ostatni, najbardziej fanatycznie niemieccy żołnierze i uzbrojeni cywile stawiali dalszy opór. Jednak zdobycie Berlina było dla Niemiec silnym ciosem, zaś dla atakujących wojsk – sukcesem militarnym i politycznym. Miasto zostało zdobyte przez Armię Czerwoną oraz 1. Armię Wojska Polskiego. Dla Polaków, których kraj najpierw częściowo, a potem w całości znajdował się pod niemiecką okupacją był to moment wyjątkowy. Niestety, niezwykle bolesny był fakt, że to nie oni byli głównymi triumfatorami, a Sowieci, którzy 6 lat wcześniej wspólnie z Niemcami doprowadzili do wybuchu wojny i zajęli ponad połowę terytorium Polski. Mimo to, widok biało-czerwonej flagi, która o świcie 2 maja załopotała na berlińskiej Kolumnie Zwycięstwa, musiał mieć ogromne znaczenie dla polskich żołnierzy.
21.04.1945. Ostatnia victoria 2. Korpusu
Ostatnia bitwa na froncie włoskim, którą stoczyli polscy żołnierze. Ostatnia bitwa 2. Korpusu Polskiego w Italii. Po ciężkich walkach toczonych w północnej części Półwyspu Apenińskiego polscy żołnierze zwycięsko wkroczyli do Bolonii. Mieszkańcy miasta witali ich kwiatami i radosnymi okrzykami na ich cześć.
16.04.1945. Przed nimi Odra
Ostatnie tygodnie II wojny światowej w Europie, ostatnie, ale jakże decydujące starcia, a zarazem kolejne ofiary. Nad ranem 16 kwietnia 1945 roku ruszyła operacja forsowania Odry, w której udział wzięli żołnierze 1. Armii Wojska Polskiego. Wśród polskich jednostek obecna była m.in. 1. Dywizja Piechoty, która półtora roku wcześniej została skierowana do walk pod Lenino.
11.04.1943. Kiedy prawda wyszła na jaw…
11 kwietnia 1943 r. w świat poszła pierwsza wiadomość o zbrodni dokonanej w lesie koło Katynia
1.08.1944. Sybiracy w Powstaniu Warszawskim
Wielu powstańców warszawskich świetnie wiedziało, czym jest Sybir. „Mój ojciec był na Sybirze za cara” – mówił Mieczysław Cielecki „Wiatr” (strz. kompania saperów, Pułk „Baszta”)…
18.05.1944. Polska flaga i Hejnał Mariacki na Monte Cassino
18 maja 1944 r. na ruinach klasztoru na Monte Cassino żołnierze II Korpusu Polskiego zawiesili polską flagę.
12.10.1943. Krwawy chrzest „Berlingowców”
W dniach 12–13 października 1943 r. na Białorusi, w okolicach wsi Lenino, toczyła się krwawa bitwa między niemiecką 4 armią, a 1. DP im. Tadeusza Kościuszki…












