Rok 1794 był dla Rzeczpospolitej Obojga Narodów schyłkiem istnienia. Państwo było już mocno okrojone po dwóch rozbiorach i równie mocno uzależnione od państw ościennych, przede wszystkim Rosji. W kraju stacjonowały oddziały wojsk carskich, upadały banki, a ceny rosły. Wydawało się, że ostateczny upadek państwa był tylko kwestą czasu. Oczywistym było, że środowiska patriotyczne nie będą przyglądać się temu ze spokojem. Już w 1792 roku na emigracji, a na przełomie 1792 i 1793 roku również w Rzeczpospolitej zawiązane zostało sprzysiężenie, które za cel stawiało sobie wywołanie powstania o zachowanie, a w zasadzie odzyskanie niepodległości. Centrum emigracyjnej działalności była głównie Saksonia, w której Hugo Kołłątaj, Ignacy Potocki i Tadeusz Kościuszko zapoczątkowali funkcjonowanie spisku. I choć Tadeusz Kościuszko uważał, że do ewentualnej konfrontacji z Rosją należy się dobrze przygotować, to okoliczności nie były ku temu sprzyjające.