ŚWIAT SYBIRU – PORTAL
POPULARNONAUKOWY
Najnowsze wpisy:
Wyjątkowe przesłanie z przeszłości
Ta mała kuchenna deseczka do krojenia zawiera wyjątkowe przesłanie z przeszłości: spis łagierników pracujących w punkcie łagrowym Czornaja Reczka (Czarna Rzeczka) w okolicach Wierchoturja za Uralem. Kilka lat temu deseczkę przekazała do Muzeum Jolanta Woźniakowska, której dziadek – Karol Frelek – przywiózł ją z Sybiru.
Karty życia – reportaż
Andrzej Bohdanowicz zwany „Koniem” był legendą warszawskiej bohemy. Urodził się na Wileńszczyźnie w rodzinie ziemiańskiej, którą Sowieci deportowali na Syberię.
26.04.1986. – Katastrofa w Czarnobylu – sowiecka kompromitacja z tragedią w tle
Białoruska lista katyńska. Czym jest i kto mógł się na niej znaleźć?
Maciej Wyrwa: Mimo upływu lat wiele rodzin wciąż poszukuje informacji o losach swoich bliskich represjonowanych przez Związek Sowiecki. Liczne sprawy – mimo wieloletnich poszukiwań prowadzonych m.in. przez Polski Czerwony Krzyż oraz Instytut Pamięci Narodowej – nie zostały ostatecznie wyjaśnione, a ich liczba sięga zapewne dziesiątek tysięcy.
Małe narody syberyjskie – odrodzenie i walka o przetrwanie
Ewa Nowicka-Rusek: Współczesny świat zachodniego kręgu kulturowego oparty jest na tożsamości narodowej, a te zbiorowości etniczno-kulturowe, które pragną sobie zapewnić w nim godne miejsce, robić to muszą przez wywalczenie sobie statusu narodu.
04.04.1940. Ostaszków – ostatni posterunek
Obóz w Ostaszkowie był największym spośród trzech obozów specjalnych zarządzanych przez NKWD. Sowieci zebrali w nim przede wszystkim funkcjonariuszy Policji Państwowej i Straży Granicznej oraz żołnierzy Korpusu Ochrony Pogranicza. Spośród 6364 osób, które w kwietniu 1940 roku znajdowały się w obozie ostaszkowskim, zdecydowaną większość stanowili szeregowi funkcjonariusze i żołnierze, a nie oficerowie, jak zwykło się uważać. Między innymi tym Ostaszków różnił się od dwóch pozostałych obozów. Natomiast łączył go z nimi fakt, że tak jak w Kozielsku i Starobielsku, tak i w jego przypadku, Sowieci ulokowali obóz w zabudowaniach poklasztornych, które lata wcześniej przejęli na własne potrzeby.