W 1943 r. władze brytyjskich Indii, z pomocą społeczeństwa indyjskiego oraz polskiego Konsulatu Generalnego w Bombaju, utworzyły w Valivade w pobliżu Kolhapuru jeden z największych na terenie Indii polskich obozów dla sierot i półsierot ewakuowanych z Sybiru. Utworzenie nowego osiedla poprzedzono przeglądem terenów pod względem klimatycznym i zdrowotnym, tak, by nadawały się na miejsce zamieszkania dla Europejczyków. Nowe osiedle położone było ok. 480 kilometrów na południe od Bombaju. Okolice Valivade miały nieco lepszy klimat niż nadmorski Bombaj. Zaletą lokalizacji była też urodzajna gleba, która nadawała się pod uprawę owoców i warzyw. Ogółem przez obóz przeszło około 5 tys. ewakuowanych z Sybiru Polaków. Połowę stanowiły dzieci, zazwyczaj sieroty lub półsieroty. Przebywała tu również słynna przedwojenna śpiewaczka i aktorka Hanka Ordonówna, która trafiła do Valivade jako opiekunka jednego z sierocińców. Obawa przed Związkiem Sowieckim i sytuacja w zagarniętej przez komunistów Polsce spowodowały, że niewielu mieszkańców osiedla Valivade zdecydowało się na powrót do kraju. W kilku transportach wyjechały zaledwie 473 osoby. Pozostali rozjechali się po całym świecie i rozpoczęli nowe życie na emigracji. Ostatnia grupa Polaków opuściła osiedle w lutym 1948 r.
